अलंबलवधः (Alaṃbala-vadhaḥ) / The Slaying of Alaṃbala and the Advance toward Karṇa
दुर्योधनरथं तूर्णमारुरोह विनि:श्वसन् । राजन्! उस समय सारी सेनाओंमें महान् हाहाकार होने लगा। महाराज! सात्यकिके बाणोंसे रथहीन किया गया कर्ण भी लंबी साँस खींचता हुआ तुरंत ही दुर्योधनके रथपर जा बैठा
sañjaya uvāca | duryodhana-rathaṁ tūrṇam āruroha viniḥśvasan | rājan! tadā sarvāsu senāsu mahān hāhākāro 'bhavat | mahārāja! sātyaki-bāṇair ratha-hīnaḥ kṛtaḥ karṇo 'pi dīrghaṁ śvāsaṁ gṛhītvā tūrṇam eva duryodhanasya rathe nyaviśat |
Sañjaya said: Panting, he swiftly mounted Duryodhana’s chariot. O King, at that moment a great uproar rose throughout all the armies. O Maharaja, Karṇa too—stripped of his chariot by Sātyaki’s arrows—drawing a long breath, immediately took his seat upon Duryodhana’s chariot.
संजय उवाच