Bhīṣma’s Stuti of Keśava and Counsel on Nara–Nārāyaṇa (भीष्म-स्तवः; नरनारायण-प्रसङ्गः)
ततः स तूर्ण रुधिरोदफेनां कृत्वा नदीमाशु रणे रिपूणाम् । जगाम सौभद्रमतीत्य भीष्मो महारथं पार्थमदीनसत्त्व:,तदनन्तर उदार शक्तिशाली भीष्मने रणभूमिमें तुरंत ही शत्रुओंके रक्तरूपी जल एवं फेनसे भरी नदी बहाकर सुभद्राकुमार अभिमन्युको टालकर महारथी अर्जुनपर आक्रमण किया स प्रगृह्म महाघोरं निस्त्रिंशवरमायसम् । पदातिस्तूर्णमानर्च्छद् रथस्थं पुरुषर्षभ: तब पुरुषश्रेष्ठ शलपुत्र तुरंत ही एक अत्यन्त भयंकर लोहेकी बनी हुई बड़ी तलवार हाथमें ले पैदल ही रथपर बैठे हुए पांचालराजकुमार धृष्टद्युम्मनकी ओर चला
tataḥ sa tūrṇaṃ rudhirodaphenāṃ kṛtvā nadīm āśu raṇe ripūṇām | jagāma saubhadram atītya bhīṣmo mahārathaṃ pārtham adīnasattvaḥ || sa pragṛhya mahāghoraṃ nistriṃśavaram āyasam | padātis tūrṇam ānarcched rathasthaṃ puruṣarṣabhaḥ ||
Sañjaya said: Then Bhīṣma, swift and unwearied in spirit, quickly turned the enemies’ blood—frothing in the battle—into a river, and, passing beyond Saubhadra (Abhimanyu), advanced to confront the great chariot-warrior Pārtha (Arjuna). Taking up a most dreadful, excellent iron sword, that bull among men rushed forward on foot toward the warrior stationed on a chariot.
संजय उवाच