Bhīṣma–Karṇa Saṃvāda on the Śaraśayyā (भीष्म–कर्ण संवादः शरशय्यायाम्)
छत्रैश्न बहुधा छिन्नैर्ध्वजैश्न विनिपातितै: । (चामरैहेमदण्डैश्व॒ समास्तीर्यत मेदिनी ।) अड्कुशैरपविद्धैश्व परिस्तोमैश्व भारत,एकैकं त्रिभिरानर्च्छत् कड़ुकबर्हिणवाजितै: । उसके बाद सुशर्मा और कृपाचार्यको भी तीन-तीन बाणोंसे बींध डाला। राजेन्द्र! फिर समरांगणमें प्राग्ज्योतिषनरेश भगदत्त, सिन्धुराज जयद्रथ, चित्रसेन, विकर्ण, कृतवर्मा, दुर्मीषण तथा महारथी विन्द और अनुविन्द--इनमैंसे प्रत्येकको गीधकी पाँखसे युक्त तीन- तीन बाणोंद्वारा विशेष पीड़ा दी
sañjaya uvāca | chatraiś ca bahudhā chinnaiḥ dhvajaiś ca vinipātitaiḥ | cāmaraiḥ hemadaṇḍaiś ca samāstīryata medinī | aṅkuśair apaviddhaiś ca paristomaiś ca bhārata | ekaikaṃ tribhir ānarcat kaṅkubabarhiṇavājitaiḥ |
Sañjaya said: The earth was strewn all over with shattered parasols, fallen banners, and yak-tail fans with golden handles; with discarded elephant-goads and scattered trappings as well, O Bhārata. Then he honoured each warrior in turn with three arrows—shafts adorned with the feathers of the kaṅkuba bird—inflicting sharp pain upon them.
संजय उवाच