आदि पर्व, अध्याय 96 — काश्यकन्याहरणं, शाल्वसमागमः, अम्बावचनं च
Kāśī princesses taken; encounter with Śālva; Ambā’s declaration
ऋक्ष: खलु तक्षकदुहितरमुपयेमे ज्वालां नाम । तस्यां पुत्र॑ मतिनारं नामोत्पादयामास,ऋक्षने तक्षककी पुत्री ज्वालाके साथ विवाह किया और उसके गर्भसे मतिनार नामक पुत्रको उत्पन्न किया
Ṛkṣaḥ khalu Takṣakaduḥitaram upayeme Jvālāṃ nāma | tasyāṃ putraṃ Matināraṃ nāmotpādayāmāsa |
Vaiśampāyana said: Ṛkṣa indeed married Jvālā, the daughter of Takṣaka; and through her he begot a son named Matināra, born within a lawful union.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights dharmic continuity through lawful marriage and legitimate progeny, presenting genealogy as a moral-social framework that sustains order and inheritance.
Vaiśampāyana narrates a genealogical link: Ṛkṣa marries Jvālā, Takṣaka’s daughter, and they have a son named Matināra.