ययाति–देवयानी संवादः
Yayāti–Devayānī Dialogue and Śukra’s Consent
यः श्रोत्रयोरमृतं संनिषिड्चेद् विद्यामविद्यस्थ यथा ममायम् | त॑ मन्ये5हं पितरं मातरं च तस्मै न द्रहोत् कृतमस्य जानन्,“मैं विद्यासे शून्य था, उस दशामें मेरे इन पूजनीय आचार्य जैसे मेरे दोनों कानोंमें मृतसंजीवनी विद्यारूप अमृतकी धारा डाली है, इसी प्रकार जो कोई दूसरे ज्ञानी महात्मा मेरे कानोंमें ज्ञानरूप अमृतका अभिषेक करेंगे, उन्हें भी मैं अपना माता-पिता मानूँगा (जैसे गुरुदेव शुक्राचार्यको मानता हूँ)। गुरुदेवके द्वारा किये हुए उपकारको स्मरण रखते हुए शिष्यको उचित है कि वह उनसे कभी द्रोह न करे
vaiśampāyana uvāca | yaḥ śrotrayor amṛtaṃ saṃniṣiñced vidyām avidyastha yathā mamāyam | taṃ manye 'haṃ pitaraṃ mātaraṃ ca tasmai na drohot kṛtam asya jānan |
“Whoever pours the nectar of knowledge into the two ears of one who stands in ignorance, as this revered teacher has done for me—him I regard as both father and mother. Remembering the benefaction done by the guru, a disciple, knowing it well, should never commit treachery against him.”
वैशम्पायन उवाच