अनुक्रमणिकाध्यायः (Anukramaṇikā Adhyāya) — Invocation, Narrator Frame, and Textual Scope
कोई कहते, “ये पाण्डुके पुत्र नहीं हैं। दूसरे कहते, “अजी! ये उन्हींके हैं।! कुछ लोग कहते, “जब पाण्डुको मरे इतने दिन हो गये, तब ये उनके पुत्र कैसे हो सकते हैं?” ।। स्वागतं सर्वथा दिष्ट्या पाण्डो: पश्याम संततिम् | उच्यतां स्वागतमिति वाचो<श्रूयन्त सर्वश:,फिर सब लोग कहने लगे, “हम तो सर्वथा इनका स्वागत करते हैं। हमारे लिये बड़े सौभाग्यकी बात है कि आज हम महाराज पाण्डुकी संतानको अपनी आँखोंसे देख रहे हैं।' फिर तो सब ओरसे स्वागत बोलनेवालोंकी ही बातें सुनायी देने लगीं
svāgataṃ sarvathā diṣṭyā pāṇḍoḥ paśyāma santatim | ucyatāṃ svāgatam iti vāco 'śrūyanta sarvaśaḥ ||
Some said, “They are not Pāṇḍu’s sons,” while others replied, “Indeed they are!” and some asked, “Pāṇḍu has been dead so long—how can they be his?” But then people everywhere began to say, “Welcome—welcome in every way! It is truly our good fortune that today we behold with our own eyes the lineage of King Pāṇḍu.” Soon, from all sides, only words of welcome could be heard.