प्राकारमध्ये वापीं कृत्वा पुष्करिणीद्वारं चतुःशालमध्यर्धान्तरं साणिकं कुमारीपुरं मुण्डहर्म्यद्वितलं मुण्डकद्वारम् भूमिद्रव्यवशेन वा निवेशयेत् ॥ कZ_०२.३.३२ ॥
prākāramadhye vāpīṃ kṛtvā puṣkariṇīdvāraṃ catuḥśālamadhyardhāntaraṃ sāṇikaṃ kumārīpuraṃ muṇḍaharmyadvitalaṃ muṇḍakadvāram bhūmidravyavaśena vā niveśayet
Within the rampart, having made a well/reservoir (vāpī), one should arrange: a tank-gate (puṣkariṇī-dvāra); a four-hall complex with intermediate half-spaces; a sāṇika-post/quarter; a ‘kumārīpura’ enclosure; a two-storeyed flat-roofed building (muṇḍa-harmya); and a ‘muṇḍaka’ gate—planning these according to the constraints of terrain and available resources.
Policy must be implementable: plans should be adapted to local geography and fiscal/material capacity rather than rigid ideal blueprints.