तस्यामहं कृतावासो गृहस्थाश्रममावहन् । ग्रस्तः कुष्ठेन रौद्रेण यथा त्वं द्विजसत्तम
tasyāmahaṃ kṛtāvāso gṛhasthāśramamāvahan | grastaḥ kuṣṭhena raudreṇa yathā tvaṃ dvijasattama
Dort lebte ich, den Āśrama des Hausvaters tragend; doch ergriff mich eine grimmige Lepra — ebenso wie dich, o Bester der Brāhmaṇas.
Pathika (the traveler/guest)
Scene: The traveler confesses: he lived as a householder in Kāntīpurī but was seized by fierce leprosy—mirroring the leper before him; the scene carries recognition and shared suffering.
Even a dharmic householder may face intense suffering; Purāṇic narratives use such trials to direct seekers toward higher refuge—tīrtha, devotion, and merit.
The verse does not name the healing tīrtha; it strengthens identification between host and traveler before the sacred remedy is revealed.
None specific; it references the gṛhastha-āśrama as a dharmic framework.