चिरकारि महाप्राज्ञो गौतमस्याभवत्सुतः । चिरेण सर्वकार्याणि यो विमृश्य प्रपद्यते
cirakāri mahāprājño gautamasyābhavatsutaḥ | cireṇa sarvakāryāṇi yo vimṛśya prapadyate
Cirakārī, der höchst Weise, war der Sohn Gautamas — einer, der jedes Werk erst nach langem Bedenken auf sich nimmt.
Lomaharṣaṇa (Sūta), narrating to the sages (deduced)
Scene: A composed young brāhmaṇa (Cirakārī) is shown thoughtful, eyes lowered, hand near chin or holding a rosary, embodying deliberation; a subtle aura of wisdom.
Wisdom expresses itself as careful deliberation; dharmic action is undertaken after thoughtful examination.
No location is praised in this verse; it identifies the character and his defining virtue.
None—this is character description supporting a dharma teaching.