संवर्त उवाच । अहमप्येवमेवास्य कर्ता तेन स्वयं कृतम् । तद्ब्रूत कार्यं नैवात्र चिरं स्थास्यामि वः कृते
saṃvarta uvāca | ahamapyevamevāsya kartā tena svayaṃ kṛtam | tadbrūta kāryaṃ naivātra ciraṃ sthāsyāmi vaḥ kṛte
Saṃvarta sprach: „Auch ich dachte: ‚Gewiss bin ich der Urheber dessen‘ — doch es wurde von ihm selbst vollbracht. Darum sagt, was zu tun ist; ich werde nicht lange hier bleiben, selbst um euretwillen.“
Saṃvarta
Even great sages restrain ego about ‘doership’; true power may lie in the other’s own tapas and destiny.
None in this verse; it transitions the dialogue toward a practical remedy that later involves tīrtha-fruit.
No explicit ritual; it is a request to state the required course of action (kārya).