यदैव हरिणाक्षीणां गोचरं याति चक्षुषाम् । मृतस्य निरये वासो जीवतश्चेश्वराद्भयम्
yadaiva hariṇākṣīṇāṃ gocaraṃ yāti cakṣuṣām | mṛtasya niraye vāso jīvataśceśvarādbhayam
Sobald einer in den Blick hirschäugiger Frauen gerät, ist für den Toten Wohnung in der Hölle; und für den Lebenden ist Furcht vor dem Herrn (Īśvara).
Unspecified narrator (within Māheśvarakhaṇḍa discourse, likely Sūta/Lomaharṣaṇa)
Listener: Bhūpāla (king)
Scene: A symbolic scene: a man’s eyes drawn toward doe-eyed women; above, a stern yet compassionate Śiva as cosmic witness; below, a shadowy naraka gate contrasted with a living man trembling in reverent fear.
Unchecked desire is framed as spiritually dangerous, leading to fear, guilt, and dire karmic consequences.
No holy site is specified; the verse stresses ethical restraint rather than pilgrimage.
None explicitly; the implied prescription is indriya-nigraha (sense control) and reverence for Īśvara.