शूरः स एव स गुणी बुधः धन्यो मान्यः स एव कुलशील कलाकलापैः । एकः शुचिः स हि पुमान्सकलेपि लोके यत्रापतेत्तव शुभे करुणाकटाक्षः
śūraḥ sa eva sa guṇī budhaḥ dhanyo mānyaḥ sa eva kulaśīla kalākalāpaiḥ | ekaḥ śuciḥ sa hi pumānsakalepi loke yatrāpatettava śubhe karuṇākaṭākṣaḥ
Nur er ist wahrhaft heldenhaft; nur er ist tugendhaft, weise, gesegnet und geehrt, geschmückt mit edler Herkunft, gutem Wandel und allen Künsten. Wahrlich, der einzige reine Mensch in der ganzen Welt ist der, auf den, o glückverheißende Göttin, dein mitleidvoller Blick fällt.
Agastya (stuti, contextually in Kāśīkhaṇḍa narrative)
Tirtha: Kāśī-kṣetra
Type: kshetra
Scene: Lakṣmī’s compassionate side-glance falls upon a devotee; around him appear symbols of heroism, learning, arts, and purity—like a halo of accomplishments—showing they arise from her grace.
True excellence—valor, wisdom, virtue, and honor—is ultimately perfected by the Goddess’s grace, not mere worldly effort.
The broader frame is Kāśī (Varanasi) in the Kāśīkhaṇḍa, where divine favor is portrayed as readily accessible through devotion.
None directly; the verse implies seeking Lakṣmī’s anugraha through worship and reverent praise.