एते वेदा मूर्तिधरा इमा विद्यास्तथाखिलाः । सदक्षिणा अमी यज्ञाः सत्यं धर्मस्तपो दमः
ete vedā mūrtidharā imā vidyāstathākhilāḥ | sadakṣiṇā amī yajñāḥ satyaṃ dharmastapo damaḥ
Dies sind die Veden in leibhaftiger Gestalt; dies sind auch alle heiligen Wissenschaften. Dies sind die Opfer (yajña) mit der gebührenden dakṣiṇā; dies ist Wahrheit, Dharma, Askese (tapas) und Selbstzucht.
Brahmā (context continuation from prior verse)
Tirtha: Kāśī / Avimukta-kṣetra (implied)
Type: kshetra
Listener: Ṛṣis (frame implied; not explicit)
Scene: Brahmā points to a radiant procession of personified abstractions: the Vedas as luminous beings, Vidyās as goddesses, Yajñas carrying dakṣiṇā, and figures labeled Satya, Dharma, Tapas, Dama—standing like guardians of cosmic order.
True sacredness is recognized by the presence of Vedic wisdom and dharmic virtues—truth, austerity, and restraint—manifest as living realities.
Within Kāśīkhaṇḍa, Kāśī is the implied dharma-field where Vedic and dharmic principles are said to stand vividly present.
Yajña is referenced along with dakṣiṇā (proper gifts/fees), underscoring sacrificial completeness and dharmic giving.