मृगावती समासाद्य विला सतरुवल्लरीम् । विभ्रमांभोधिलहरीं ननंद मदनद्युतिः
mṛgāvatī samāsādya vilā sataruvallarīm | vibhramāṃbhodhilaharīṃ nanaṃda madanadyutiḥ
Als er Mṛgāvatī erlangte—wie eine Ranke der Wonne am Baum des Spiels, wie eine Woge im Ozean der Gnade—freute er sich, strahlend im Glanz der Liebe.
Narrator
Scene: The hero rejoices upon attaining Mṛgāvatī; the scene is suffused with playful elegance—garden pavilion, flowering creepers, and wave-like drapery suggesting ‘waves of grace’.
The verse poetically depicts worldly rejoicing driven by Madana; in Purāṇic framing, such enjoyment is transient and often preludes further karmic turns.
The larger unit is Setukhaṇḍa (Setu Māhātmya), but this verse is a lyrical narrative passage rather than a tīrtha-stuti.
None.