रुरुदुः शोकसंविग्ना दुःखसागरमध्यगाः प्र । पश्यंतीषु तास्वेव दुर्दमो राक्षसोऽभवत्
ruruduḥ śokasaṃvignā duḥkhasāgaramadhyagāḥ pra | paśyaṃtīṣu tāsveva durdamo rākṣaso'bhavat
Sie weinten, vom Kummer erschüttert, als wären sie mitten in einem Meer des Leids versunken. Während sie noch hinsahen, wurde Durdama zu einem Rākṣasa.
Śrī Sūta
Listener: Śaunaka and the Naimiṣāraṇya sages (implied)
Scene: The women cry in despair, their bodies bent and hands raised in lament; before their eyes Durdama’s form distorts—limbs enlarge, features harden—crossing into rākṣasa nature in a single dreadful instant.
Curses and karmic forces can manifest suddenly and painfully; the verse underscores impermanence and the need for spiritual steadiness.
Not directly; it is a dramatic moment within the Setukhaṇḍa storyline.
None.