शबर उवाच । कारणं नास्ति मे किंचिन्न दुःखं किंचिदेव तु । संसारभयभीतोऽहं नान्या बुद्धिः प्रवर्तते
śabara uvāca | kāraṇaṃ nāsti me kiṃcinna duḥkhaṃ kiṃcideva tu | saṃsārabhayabhīto'haṃ nānyā buddhiḥ pravartate
Der Śabara sprach: „Ich habe keinen besonderen Grund und keinen bestimmten Kummer. Doch ich bin von Furcht vor dem Saṃsāra erschüttert; kein anderer Entschluss regt sich in mir.“
Śabara
Existential fear of saṃsāra can awaken a search for liberation, but it must be guided by dharma rather than rash action.
The statement is made in the Śūlabheda tīrtha setting of the Revā Khaṇḍa.
None explicitly in this verse; it expresses the inner motive (saṃsāra-bhaya).