Mantra 24
तच्चक्षु॑र्दे॒वहि॑तं पु॒रस्ता॑च्छु॒क्रमुच्च॑रत् । पश्ये॑म श॒रद॑ः श॒तं जीवे॑म श॒रद॑ः श॒तᳪ शृणु॑याम श॒रद॑ः श॒तं प्र ब्र॑वाम श॒रद॑ः श॒तमदी॑नाः स्याम श॒रद॑ः श॒तं भूय॑श्च श॒रद॑ः श॒तात्
tác cákṣur deváhitaṃ purástāc chukrám úccarat | páśyema śarádaḥ śatáṃ jīvéma śarádaḥ śatáṃ śṛṇúyāma śarádaḥ śatáṃ prá bravāma śarádaḥ śatám adīnā́ḥ syāma śarádaḥ śatáṃ bhū́yaś ca śarádaḥ śatā́t
Jenes Auge, von den Göttern eingesetzt, ist im Osten aufgegangen, das Leuchtende. Mögen wir hundert Herbste schauen; mögen wir hundert Herbste leben; mögen wir hundert Herbste hören; mögen wir hundert Herbste sprechen; mögen wir hundert Herbste ungebrochen sein — ja, und über hundert Herbste hinaus.
तत् । चक्षुः । देव-हितम् । पुरस्तात् । शुक्रम् । उत्-चरत् । पश्येम । शरदः । शतम् । जीवेम । शरदः । शतम् । शृणुयाम । शरदः । शतम् । प्र । ब्रवाम । शरदः । शतम् । अ-दीनाः । स्याम । शरदः । शतम् । भूयः । च । शरदः । शतात्