Mantra 47
अधि॑ न इन्द्रैषां॒ विष्णो॑ सजा॒त्या॒नाम् । इ॒ता मरु॑तो॒ अश्वि॑ना । तं प्र॒त्नथा॒ ऽयं वे॒नो ये दे॑वास॒ आ न॒ इडा॑भि॒र्विश्वे॑भिः सो॒म्यं मध्वोमा॑सश्चर्षणीधृतः
adhí na indra eṣā́ṃ víṣṇo sajātyā́nām | itā́ máruto aśvínā | táṃ pratnáthā ’yáṃ véno yé devā́sa ā́ na iḍā́bhir víśvebhíḥ somyáṃ mádhv omā́saś carṣaṇīdhṛtaḥ
Walte über uns, o Indra; über diese, o Viṣṇu, aus verwandtem Geschlecht! Herbei (kommt), ihr Maruts, ihr Aśvins! Nach uralter Weise sucht dieses unser Sehnen jene (Hilfe): ihr Götter, alle miteinander, mit euren iḍā-Anteilen, kommt zu uns — ihr Träger der Menschen — mit Somās honigsüßer Süße.
अधि॑ । नः । इ॒न्द्र । ए॒षा॒म् । विष्णो॑ । स॒-जा॒त्या॒नाम् । इ॒ता । मरु॑तः । अ॒श्वि॑ना । तम् । प्र॒त्नथा॑ । अ॒यम् । वे॒नः । ये । दे॒वासः॑ । आ । नः । इडा॑भिः । विश्वे॑भिः । सो॒म्यम् । मधु॑ । ओ॒माः॑सः । च॒र्ष॒णी॒धृ॒तः