आ न॒ इडा॑भिर्वि॒दथे॑ सुश॒स्ति वि॒श्वान॑रः सवि॒ता दे॒व ए॑तु । अपि॒ यथा॑ युवानो॒ मत्स॑था नो॒ विश्वं॒ जग॑दभिपि॒त्वे म॑नी॒षा
ā́ na idā́bhir vidáthe suśastí vaiśvā́naraḥ savitā́ devá etu | apí yáthā yuvā́nau mátsathā no víśvaṃ jágad abhipítve manīṣā́
Zu uns, mit den Ida-Anrufungen, in der feierlichen Versammlung, komme der Gott Savitar, Vaiśvānara; damit ihr, wie zwei Jünglinge, mit uns euch erfreut, und damit diese ganze bewegte Welt durch unser weises Sinnen zum Trank (zur Anteilgabe des Trankes) gelange.
आ । नः । इडा॑भिः । वि॒दथे॑ । सु॒-श॒स्ति । वि॒श्वा-न॑रः । स॒वि॒ता । दे॒वः । ए॒तु । अ॒पि । यथा॑ । यु॒वा॒नौ । मत्स॑था । नः । विश्व॑म् । जग॑त् । अ॒भि॒-पी॒त्वे । म॒नी॒षा