नृ॒त्ताय॑ सू॒तं गी॒ताय॑ शैलू॒षं धर्मा॑य सभाच॒रं न॒रिष्ठा॑यै भीम॒लं न॒र्माय॑ रे॒भᳪ हसा॑य॒ कारि॑मान॒न्दाय॑ स्त्रीष॒खं प्र॒मदे॑ कुमारीपु॒त्रं मे॒धायै॑ रथका॒रं धै॑र्याय॒ तक्षा॑णम्
nṛttā́ya sūtáṃ gītā́ya śailūṣáṃ dhármāya sabhācaráṃ naríṣṭāyai bhīmaláṃ nármāya rebháṃ hásāya kārím ānandā́ya strī-sakháṃ pramáde kumārī-putráṃ médhāyai rathakārám dhaíryāya tákṣāṇam
Dem Tanz den Sūta; dem Gesang den Śailūṣa (Schauspieler); dem Recht (Dharma) den Versammlungsbesucher; der Narīṣṭā den furchtbaren Mann; dem Spott den Schmähenden; dem Lachen den Erfinder; der Freude den Gefährten der Frauen; der Ausschweifung den Sohn eines unverheirateten Mädchens; der Einsicht (Medhā) den Wagenbauer; der Standhaftigkeit den Zimmermann (Takṣan).
नृ॒त्ताय॑ । सू॒तम् । गी॒ताय॑ । शै॒लू॒षम् । धर्मा॑य । स॒भा॒च॒रम् । न॒रिष्ठा॑यै । भी॒म॒लम् । न॒र्माय॑ । रे॒भम् । हसा॑य । कारि॑म् । आ॒न॒न्दाय॑ । स्त्री॒-स॒खम् । प्र॒मदे॑ । कु॒मा॒री॒-पु॒त्रम् । मे॒धायै॑ । र॒थ॒-का॒रम् । धै॑र्याय । तक्षा॑णम् ।