दे॒व इन्द्रो॒ नरा॒शᳪस॑स्त्रिवरू॒थस्त्रि॑बन्धु॒रो दे॒वमिन्द्र॑मवर्धयत् । श॒तेन॑ शितिपृ॒ष्ठाना॒माहि॑तः स॒हस्रे॑ण॒ प्र व॑र्तते मि॒त्रावरु॒णेद॑स्य हो॒त्रमर्ह॑तो॒ बृह॒स्पति॑ स्तो॒त्रम॒श्विनाध्व॑र्यवं वसु॒वने॑ वसु॒धेय॑स्य वेत्तु॒ यज॑
dēvá índro narā́śaṃsas trivarū́thas tribandhúro dēvám índram avardhayat | śaténa śitipṛṣṭhā́nām āhítaḥ sahásreṇa prá vartate mitrā́varuṇédasya hótram árhato bṛ́haspáti stótram aśvínādhvaryaváṃ vasuváne vasudhḗyasya véttu yája
Der Gott Indra, als Narāśaṃsa, dreifach beschirmt, dreifach verbunden, hat den Gott Indra erstarken lassen. Mit hundert scheckenrückigen (Ross)en niedergelegt, zieht er mit tausend voran. Würdig ist das Hotṛ‑Amt des Mitra und Varuṇa; Bṛhaspati ist der Lobgesang; die Aśvins sind die Adhvaryu‑Verrichtung. Im Reichtumsgehäge, im Hort der Güter, möge er das Opfer erkennen.
दे॒वः । इन्द्रः॑ । नरा॒शंसः॑ । त्रि-वरू॒थः । त्रि-बन्धु॒रः । दे॒वम् । इन्द्र॑म् । अ॒व॒र्ध॒य॒त् । श॒तेन॑ । शि॒ति॒पृ॒ष्ठाना॑म् । आहि॑तः । स॒हस्रे॑ण । प्र । व॒र्त॒ते । मि॒त्रा-वरु॒णयोः॑ । इ॒दस्य॑ । हो॒त्रम् । अर्ह॑तः । बृह॒स्पति॑ः । स्तो॒त्रम् । अ॒श्विना॑ । अ॒ध्व॒र्य॒वम् । व॒सु॒वने॑ । वसु॒धेय॑स्य । वे॒त्तु॒ । यज॑