Mantra 4
उ॒प॒या॒मगृ॑हीतोऽसि प्र॒जाप॑तये त्वा॒ जुष्टं॑ गृह्णाम्ये॒ष ते॒ योनि॑श्च॒न्द्रमा॑स्ते महि॒मा । यस्ते॒ रात्रौ॑ संवत्स॒रे म॑हि॒मा स॑म्ब॒भूव॒ यस्ते॑ पृथि॒व्याम॒ग्नौ म॑हि॒मा स॑म्ब॒भूव॒ यस्ते॒ नक्ष॑त्रेषु च॒न्द्रम॑सि महि॒मा स॑म्ब॒भूव॒ तस्मै॑ ते महि॒म्ने प्र॒जाप॑तये दे॒वेभ्य॒: स्वाहा॑
upayā́magṛhīto ’si prajā́pataye tvā júṣṭaṁ gṛhṇāmi | eṣá te yóniś candrámās te mahimā́ | yás te rā́trau saṁvatsaré mahimā́ sambabhū́va yás te pṛthivyā́m agnáu mahimā́ sambabhū́va yás te nákṣatreṣu candrámasi mahimā́ sambabhū́va tásmai te mahímne prajā́pataye devébhyaḥ svā́hā
Mit dem Upayāma bist du ergriffen; für Prajāpati ergreife ich dich, wohlgefällig. Dies ist dein Schoß: der Mond ist deine Majestät. Jene Majestät von dir, die in der Nacht im Laufe des Jahres entstand; jene Majestät von dir, die im Agni auf der Erde entstand; jene Majestät von dir, die unter den Sternbildern, im Mond, entstand. Dieser deiner Majestät — Prajāpati, den Göttern: svāhā.
उप-याम-गृहीतः । असि । प्रजापतये । त्वा । जुष्टम् । गृह्णामि । एषः । ते । योनिः । चन्द्रमाः । ते । महिमा । यः । ते । रात्रौ । संवत्सरे । महिमा । सम्बभूव । यः । ते । पृथिव्याम् । अग्नौ । महिमा । सम्बभूव । यः । ते । नक्षत्रेषु । चन्द्रमसि । महिमा । सम्बभूव । तस्मै । ते । महिम्ने । प्रजापतये । देवेभ्यः । स्वाहा ।