ऊ॒र्ध्वमे॑न॒मुच्छ्र॑यताद्गि॒रौ भा॒रᳪ हर॑न्निव । अथा॑स्य॒ मध्य॑मेजतु शी॒ते वाते॑ पु॒नन्नि॑व
ū́rdhvam enam úcchrayatād giráu bhāráṃ hárann iva | áthāsya mádhyam ejatu śī́te vā́te púnann iva
Hebt ihn empor, wie einer, der auf dem Berge eine Last trägt. Dann rege sich seine Mitte, als ob man ihn im kalten Winde reinigte.
ऊ॒र्ध्वम् । ए॒न॒म् । उ॒त्ऽछ्र॑यत । गि॒रौ । भा॒रम् । हर॑न् । इ॒व॒ । अथ॑ । अ॒स्य॒ । मध्य॑म् । ए॒ज॒तु॒ । शी॒ते । वाते॑ । पु॒नन् । इ॒व॒