Mantra 44
होता॑ यक्ष॒त् सर॑स्वतीं मे॒षस्य॑ ह॒विष॒ आव॑यद॒द्य म॑ध्य॒तो मेद॒ उद्भृ॑तं पु॒रा द्वेषो॑भ्यः पु॒रा पौ॑रुषेय्या गृ॒भो घस॑न्नू॒नं घा॒से अ॑ज्राणां॒ यव॑सप्रथमानाᳪ सु॒मत्क्ष॑राणाᳪ शतरु॒द्रिया॑णामग्निष्वा॒त्तानां॒ पीवो॑पवसनानां पार्श्व॒तः श्रो॑णि॒तः शि॑ताम॒त उ॑त्साद॒तोऽङ्गा॑दङ्गा॒दव॑त्तानां॒ कर॑दे॒वᳪ सर॑स्वती जु॒षता॑ᳪ ह॒विर्होत॒र्यज॑
hótā yakṣat sárasvatīṃ méṣasya havíṣa ā́vayat adyá mádhyato médá udbhṛ́taṃ púrā dvéṣobhyaḥ púrā pauruṣeyyā́ grábho ghásan nūnáṃ ghā́se ajrā́ṇāṃ yávasaprathamānāṃ sumátkṣarāṇāṃ śatarudríyāṇām agníṣvāttānāṃ pī́vopavasanānāṃ pārśvatáḥ śróṇitaḥ śitā́mata utsā́dato ’ṅgād aṅgā́d avattā́nāṃ kárad deváṃ sárasvatī juṣátāṃ havír hótar yaja
Hotṛ, opfere der Sarasvatī: Möge sie die Opfergabe des Widders umfangen (und annehmen) – heute das Fett, aus der Mitte herausgenommen –, als uralten Schutz gegen Feindschaften, als uralten Schutz gegen menschlichen Zugriff; nun zur Weidekost für die Unversehrten, zuerst auf dem Gras, von gutem Saft triefend, aus den hundert-Rudra-Anteilen, vom Feuer verzehrt, wohlgenährt und gemästet; von den Seiten, von den Hüften, von den zugespitzten Teilen, von den oberen Stellen, Glied um Glied abgenommen – so sei es bereitet. Möge Sarasvatī das Opfergut gnädig annehmen. Hotṛ, opfere!
होता । यक्षत् । सरस्वतीम् । मेषस्य । हविषः । आवयत् । अद्य । मध्यतः । मेदः । उद्भृतम् । पुरा । द्वेषोभ्यः । पुरा । पौरुषेय्याः । ग्रभः । घसन् । नूनम् । घासे । अज्राणाम् । यवसप्रथमानाम् । सुमत्क्षराणाम् । शतरुद्रियाणाम् । अग्निष्वात्तानाम् । पीवोपवसनानाम् । पार्श्वतः । श्रोणितः । शितामतः । उत्सादतः । अङ्गात्-अङ्गात् । अवत्तानाम् । करत् । देवम् । सरस्वती । जुषताम् । हविः । होतः । यज ।