स॒मु॒द्रे त्वा॑ नृ॒मणा॑ अ॒प्स्वन्तर्नृ॒चक्षा॑ ईधे दि॒वो अ॑ग्न॒ ऊध॑न् । तृ॒तीये॑ त्वा॒ रज॑सि तस्थि॒वाᳪस॑म॒पामु॒पस्थे॑ महि॒षा अ॑वर्धन्
samu̱dré tvā nṛ̱máṇā a̱psvántar nṛ̱cákṣā ī̱dhe di̱vó agna ū́dhan | tṛ̱tī́ye tvā rájasi tasthi̱vā́ṃsam a̱pā́m upásthe mahi̱ṣā́ avardhan
Im Ozean, inmitten der Wasser, dich – menschenbeglückend, menschenerschauend – entzünde ich, o Agni, als Euter des Himmels. Im dritten Bereich, im Luftraum, dich, feststehend, im Schoß der Wasser, ließen die mächtigen Kräfte anwachsen.
स॒मु॒द्रे । त्वा॒ । नृ॒मणा॑ । अ॒प्सु । अ॒न्तः । नृ॒चक्षा॑ । ई॒धे॒ । दि॒वः । अ॒ग्ने॒ । ऊध॑न् । तृ॒तीये॑ । त्वा॒ । रज॑सि । त॒स्थि॒वाᳪस॑म् । अ॒पाम् । उ॒पस्थे॑ । म॒हि॒षाः । अ॒व॒र्ध॒न्