Sukta 49

Mantra 1

देवं वो अद्य सवितारमेषे भगं च रत्नं विभजन्तमायोः । आ वां नरा पुरुभुजा ववृत्यां दिवेदिवे चिदश्विना सखीयन् ॥

Heute suche ich euch den Gott Savitṛ und auch Bhaga, der den Schatz zum Wachstum des Lebens zuteilt. Und zu euch, o ihr beiden Herren, die vielfach genießen, o Aśvins, wende ich mich Tag um Tag, nach eurer Freundschaft verlangend.

Mantra 2

प्रति प्रयाणमसुरस्य विद्वान्त्सूक्तैर्देवं सवितारं दुवस्य । उप ब्रुवीत नमसा विजानञ्ज्येष्ठं च रत्नं विभजन्तमायोः ॥

Die voranschreitende Bewegung des Asura kennend, diene mit wohlgefügten Hymnen dem Gott Savitṛ. Er möge sich nah vernehmen lassen, mit Verehrung, erkennend den ältesten Schatz, den er zum Wachstum des Lebens zuteilt.

Mantra 3

अदत्रया दयते वार्याणि पूषा भगो अदितिर्वस्त उस्रः । इन्द्रो विष्णुर्वरुणो मित्रो अग्निरहानि भद्रा जनयन्त दस्माः ॥

Durch unerschöpfliches Geben gewährt Pūṣan die begehrten Gaben; Bhaga, Aditi und die lichten Uṣas kleiden uns in Zuwachs. Indra, Viṣṇu, Varuṇa, Mitra, Agni – diese wunderwirkenden Mächte lassen glückverheißende Tage entstehen.

Mantra 4

तन्नो अनर्वा सविता वरूथं तत्सिन्धव इषयन्तो अनु ग्मन् । उप यद्वोचे अध्वरस्य होता रायः स्याम पतयो वाजरत्नाः ॥

Savitṛ, der Unfehlbare, sei uns jene schützende Zuflucht; und die Ströme mögen, von ihrem Drang getrieben, ihm nachfolgen. Wenn ich, der Hotṛ des Opfers, im Ritus nahe anhebe zu sprechen, mögen wir Herren des Reichtums werden und der Schätze der Kraft — vajra-ratna.

Mantra 5

प्र ये वसुभ्य ईवदा नमो दुर्ये मित्रे वरुणे सूक्तवाचः । अवैत्वभ्वं कृणुता वरीयो दिवस्पृथिव्योरवसा मदेम ॥

Vorwärts mögen unsere wohlgesprochenen Worte gehen, die Huldigung tragend, die zu den Vasus reicht, und für Mitra und Varuṇa unwiderstehlich ist — hymnische Rede. Möge das weite Hindernis versinken; schafft uns einen weiteren, freieren Weg. Durch die schützende Macht von Himmel und Erde mögen wir uns in innerer Fülle erfreuen.