Sukta 55

Mantra 1

दूरे तन्नाम गुह्यं पराचैर्यत्त्वा भीते अह्वयेतां वयोधै । उदस्तभ्नाः पृथिवीं द्यामभीके भ्रातुः पुत्रान्मघवन्तित्विषाणः ॥

Fern ist jener verborgene Name, abgewandt von den nach außen Gehenden; und doch rufen dich die zwei Erschrockenen, o Spender der Fülle. Du hast Erde und Himmel nahe aufgestützt, o Maghavan, in Glut der Kraft, (rettend) die Söhne des Bruders.

Mantra 2

महत्तन्नाम गुह्यं पुरुस्पृग्येन भूतं जनयो येन भव्यम् । प्रत्नं जातं ज्योतिर्यदस्य प्रियं प्रियाः समविशन्त पञ्च ॥

Groß ist jener verborgene Name, der vieles berührt: durch ihn bringst du das Gewesene hervor und durch ihn das, was sein wird. Das uralte Licht, das geboren wird — in seinen lieben (Sitz) treten die fünf Geliebten gemeinsam ein.

Mantra 3

आ रोदसी अपृणादोत मध्यं पञ्च देवाँ ऋतुशः सप्तसप्त । चतुस्त्रिंशता पुरुधा वि चष्टे सरूपेण ज्योतिषा विव्रतेन ॥

Er füllte die beiden Welten und auch den Mittelraum; (er setzte) die fünf Götter nach den Jahreszeiten — die Sieben-und-Sieben. Durch die Zweiunddreißig schaut er auf vielerlei Weise: mit einem Licht von einer Gestalt, doch mit weithin reichendem Gesetz.

Mantra 4

यदुष औच्छः प्रथमा विभानामजनयो येन पुष्टस्य पुष्टम् । यत्ते जामित्वमवरं परस्या महन्महत्या असुरत्वमेकम् ॥

Als du, o Morgenröte, als Erste unter den Leuchten aufstrahltest, da ließest du die Nahrung der Nahrung geboren werden. Und wenn deine Verwandtschaft das Niedere ist und das Andere das Höhere: eines ist die große asurische Herrschaft des Großen.

Mantra 5

विधुं दद्राणं समने बहूनां युवानं सन्तं पलितो जगार । देवस्य पश्य काव्यं महित्वाद्या ममार स ह्यः समान ॥

Der Graue verschlang den Schnellen in der Versammlung der Vielen, obgleich er jung war. Sieh die dichterische Kunst des Gottes an seiner Größe: heute ist er gestorben — und doch war er gestern derselbe.

Mantra 6

शाक्मना शाको अरुणः सुपर्ण आ यो महः शूरः सनादनीळः । यच्चिकेत सत्यमित्तन्न मोघं वसु स्पार्हमुत जेतोत दाता ॥

Mit gewaltiger Kraft kommt der Strahlende, der Rötliche, der Schönbeflügelte — ein Held im Weiten, von alters her unermüdet im Zug. Was immer er erkennt, das ist wahrlich Wahrheit; das ist niemals vergeblich: er erringt die begehrenswerte Fülle des Gutes und er schenkt sie auch.

Mantra 7

ऐभिर्ददे वृष्ण्या पौंस्यानि येभिरौक्षद्वृत्रहत्याय वज्री । ये कर्मणः क्रियमाणस्य मह्न ऋतेकर्ममुदजायन्त देवाः ॥

Mit diesen hat er die mannhaften, stierhaften Kräfte verliehen, durch die der Vajrin, der Donnerkeiler, zur Vṛtra-Tötung erstarkte; durch die Größe des vollbrachten Werkes wurden die Götter emporgeboren zum Wirken der Wahrheit.

Mantra 8

युजा कर्माणि जनयन्विश्वौजा अशस्तिहा विश्वमनास्तुराषाट् । पीत्वी सोमस्य दिव आ वृधानः शूरो निर्युधाधमद्दस्यून् ॥

An das Werk angeschirrt, die Taten erzeugend mit allumfassender Kraft — Töter des unentzündeten Tadels, allgesinnt, unüberwindlich im Ansturm —, nachdem er den Soma des Himmels getrunken und in jener Höhe gewachsen war, trieb der Held im Kampf die Dasyus hinaus.