Sukta 147

Mantra 1

श्रत्ते दधामि प्रथमाय मन्यवेऽहन्यद्वृत्रं नर्यं विवेरपः । उभे यत्त्वा भवतो रोदसी अनु रेजते शुष्मात्पृथिवी चिदद्रिवः ॥

Ich setze mein Vertrauen auf deine erstgeborene Zornmacht (manyú): als du Vṛtra schlugst, den männerbezwingenden Verhüller, tatest du die Wasser auf. Wenn du wirkst, beben dir nach beide, Himmel und Erde; selbst die Erde erzittert vor deiner Kraft, o Steinwerfer.

Mantra 2

त्वं मायाभिरनवद्य मायिनं श्रवस्यता मनसा वृत्रमर्दयः । त्वामिन्नरो वृणते गविष्टिषु त्वां विश्वासु हव्यास्विष्टिषु ॥

Du, Makelloser, hast mit deinen Māyās den listenreichen Träger der Māyā, Vṛtra, durch einen nach Ruhm verlangenden Geist zerschmettert. Dich wählen die Männer in den Kämpfen um das Licht; dich wählen sie in allen Darbringungen und in allen Opferhandlungen.

Mantra 3

ऐषु चाकन्धि पुरुहूत सूरिषु वृधासो ये मघवन्नानशुर्मघम् । अर्चन्ति तोके तनये परिष्टिषु मेधसाता वाजिनमह्रये धने ॥

Sei aufmerksam unter diesen freigebigen Gönnern, o Vielangerufener, Maghavan — denen, die deine Weite des Gebens erreicht haben. Sie singen in Kind und Geschlecht, in den umschließenden Schutzkreisen; Sieger an inspirierter Einsicht rufen sie den Vājin, die Fülle der Kraft, den ungreifbaren Reichtum.

Mantra 4

स इन्नु रायः सुभृतस्य चाकनन्मदं यो अस्य रंह्यं चिकेतति । त्वावृधो मघवन्दाश्वध्वरो मक्षू स वाजं भरते धना नृभिः ॥

Er erfreut sich nun wahrlich an der Trunkenheit des wohlgetragenen Reichtums (rāyaḥ), wer seine schnell dahinstürmende Kraft erkennt. O Maghavan, der Opfernde, dessen Gabe dich mehrt, bringt rasch den Vājin — die Fülle der Kraft — und die Schätze, mit Hilfe der nṛbhiḥ, der heldischen Kräfte in ihm.

Mantra 5

त्वं शर्धाय महिना गृणान उरु कृधि मघवञ्छग्धि रायः । त्वं नो मित्रो वरुणो न मायी पित्वो न दस्म दयसे विभक्ता ॥

Du, o Maghavan, in deiner Größe zu unserem Beistand gepriesen, mache uns den Raum weit und gewähre die Fülle des Reichtums. Für uns bist du wie Mitra und Varuṇa: weise in der Macht des Ordnens, kein Trüger; wie ein freigebiger Vater, o Wunderbarer, teilst du mitleidig die Anteile zu.