Sukta 154

Mantra 1

विष्णोर्नु कं वीर्याणि प्र वोचं यः पार्थिवानि विममे रजांसि । यो अस्कभायदुत्तरं सधस्थं विचक्रमाणस्त्रेधोरुगायः ॥

Nun verkünde ich die heldischen Kräfte Viṣṇus: dessen, der die irdischen Räume ausmaß, der den höheren Sitz aufstützte; ausschreitend hat der Weitgepriesene den dreifachen Schritt der Welten gefestigt.

Mantra 2

प्र तद्विष्णुः स्तवते वीर्येण मृगो न भीमः कुचरो गिरिष्ठाः । यस्योरुषु त्रिषु विक्रमणेष्वधिक्षियन्ति भुवनानि विश्वा ॥

Darum wird Viṣṇu für seine Macht gepriesen: wie ein furchtbares Wild, umherstreifend, auf den Höhen der Berge wohnend. In seinen drei weiten Schritten nehmen alle Welten ihre Wohnung.

Mantra 3

प्र विष्णवे शूषमेतु मन्म गिरिक्षित उरुगायाय वृष्णे । य इदं दीर्घं प्रयतं सधस्थमेको विममे त्रिभिरित्पदेभिः ॥

Mit Kraft gehe unser Denken zu Viṣṇu hinaus — zu dem, der auf den Höhen wohnt, weithin zu preisen, dem Starken — der allein diesen weit ausgespannten Sitz mit nur drei Schritten ausmaß.

Mantra 4

यस्य त्री पूर्णा मधुना पदान्यक्षीयमाणा स्वधया मदन्ति । य उ त्रिधातु पृथिवीमुत द्यामेको दाधार भुवनानि विश्वा ॥

Dessen drei Schritte von Honig erfüllt sind, unerschöpflich, frohlockend aus eigener svadhā; der allein Erde und Himmel als dreifache Grundlage festhielt und alle Welten trägt.

Mantra 5

तदस्य प्रियमभि पाथो अश्यां नरो यत्र देवयवो मदन्ति । उरुक्रमस्य स हि बन्धुरित्था विष्णोः पदे परमे मध्व उत्सः ॥

Mögen wir jenen lieben Pfad erreichen, wo die gottsuchenden Männer sich berauschen; denn dies ist wahrlich die rechte Verwandtschaft des Weitschreiters: in Viṣṇus höchstem Schritt ist die Quelle honigsüßer Wonne.

Mantra 6

ता वां वास्तून्युश्मसि गमध्यै यत्र गावो भूरिशृङ्गा अयासः । अत्राह तदुरुगायस्य वृष्णः परमं पदमव भाति भूरि ॥

Nach jenen Wohnstätten von euch beiden verlangen wir zu gelangen, wo die vielhörnigen, unermüdeten Kühe in Fülle sich regen. Dort leuchtet wahrlich, in reichem Glanz, jener höchste Schritt des weithin besungenen Stieres, des Gewaltigen.