त्वयाऽसकृद्विशस्त्रेणविशस्तादेवदानवाः ।स सर्वायुधसम्पन्नोराघवंशास्तुमर्हसि ।।।।
tvayā ’sakṛd viśastreṇa viśastā deva-dānavāḥ |
sa sarvāyudha-sampanno rāghavaṃ śāstum arhasi ||
Durch dich — immer wieder — wurden selbst ohne Waffen Devas und Dānavas bezwungen; nun, mit allen Waffen ausgerüstet, bist du würdig, Rāghava (Rāma) zu unterwerfen.
"Devas and Danavas have been won over by you, deprived of weapons also. Now endowed with all weapons you will be able to win Raghava."
The verse illustrates how power and past victories can tempt one away from Dharma: confidence becomes hubris when used to justify aggression against the righteous (Rāma).
Within the Rākṣasa side, someone encourages Rāvaṇa by recalling his past conquests and asserting his ability to defeat Rāma now that he is fully armed.
Not a virtue but a cautionary trait: garva (pride) and overconfidence, which in the epic often precede downfall when aligned with adharma.