सरमायाḥ सीतासान्त्वनम् तथा रावणनिश्चयश्रवणम्
Saarana Consoles Sita and Reports Ravana’s Resolve
सहिमायाबलःक्रूरोरावणश्शत्रुरावणः ।मांमोहयतिदुष्टात्मापीतामात्रेववारुणी ।।।।
sa hi māyābalaḥ krūro rāvaṇaḥ śatrurāvaṇaḥ |
māṃ mohayati duṣṭātmā pītāmātreva vāruṇī ||
Denn jener Rāvaṇa — grausam, mächtig durch die Kraft der Māyā, der den Feinden Klage bereitet — verwirrt mich mit seinem bösen Sinn, wie ein Trank, der berauscht, sobald man ihn trinkt.
When Saarana was telling Sita in that way, Sita's face which was earlier filled with tears became pleasant and she spoke again.
Dharma stands opposed to deception: Sītā identifies māyā (delusion) and cruelty as adharma, affirming that truth and clarity are necessary for righteous living.
Sītā describes Rāvaṇa’s character—his cruelty and use of illusion—and how his behavior aims to confuse and pressure her.
Moral clarity: Sītā recognizes manipulation as wrong and does not accept it as legitimate authority.