Adhyaya 37
The Glory of Vārāṇasī (Catalogue of Tīrthas and a Liṅga-Installation Episode)
Kapitel PP.3.37 ist ein tīrtha-māhātmya über Vārāṇasī, das vor allem als ehrfürchtiger Katalog heiliger Furten und Schreine gestaltet ist. Nārada beginnt die Aufzählung für König Yudhiṣṭhira, worauf der Text zahlreiche tīrthas nennt—etwa Prayāga, Viśvarūpa, Gaurī-tīrtha, Kapālamocana und Maṇikarṇī—und ihren heiligen Rang sowie den Verdienst des Besuchs hervorhebt. In der Mitte steht eine kurze Ursprungserzählung zur Einsetzung eines liṅga: Brahmā kommt, um einen uralten liṅga zu installieren, doch Viṣṇu setzt ihn zuerst ein. Brahmā fragt nach dem Grund, und Viṣṇu antwortet, indem er seine standhafte Hingabe an Rudra bekräftigt und erklärt, der liṅga werde nach Rudra benannt sein. Das Kapitel schließt mit der Aussage, dass die tīrthas von Vārāṇasī unzählbar seien und selbst über gewaltige Äonen hinweg nicht vollständig beschrieben werden könnten.
Shlokas
Verse 1
नारद उवाच । अन्यानि च महाराज तीर्थानि पावनानि तु । वाराणस्यां स्थितानीह संशृणुष्व युधिष्ठिर
Nārada sprach: „O großer König, hier in Vārāṇasī gibt es auch andere heilige und reinigende Tīrthas. Höre sie an, o Yudhiṣṭhira.“
Verse 2
प्रयागादधिकं तीर्थं प्रयागं परमं शुभम् । विश्वरूपं तथा तीर्थं तालतीर्थमनुत्तमम्
Kein Pilgerort ist größer als Prayāga; Prayāga ist höchst glückverheißend. Ebenso ist Viśvarūpa ein heiliger Tīrtha, und Tāla-tīrtha ist unübertroffen.
Verse 3
आकाशाख्यं महातीर्थं तीर्थं चैवार्षभं परम् । सुनीलं च महातीर्थं गौरीतीर्थमनुत्तमम्
(Es gibt) den großen Tīrtha namens Ākāśākhya; ebenso den höchsten Tīrtha namens Ārṣabha; ferner Sunīla, einen großen Tīrtha; und Gaurī-tīrtha, den unvergleichlichen.
Verse 4
प्राजापत्यं तथा तीर्थं स्वर्गद्वारं तथैव च । जंबुकेश्वरमित्युक्तं धर्माख्यं तीर्थमुत्तमम्
Dieser Tīrtha heißt Prājāpatya; er ist auch als Svargadvāra bekannt, das „Tor zum Himmel“. Man sagt, er sei Jambukeśvara — ein vortrefflicher Tīrtha, berühmt unter dem Namen Dharma.
Verse 5
गयातीर्थं परं तीर्थं तीर्थं चैव महानदी । नारायणपरं तीर्थं वायुतीर्थमनुत्तमम्
Gayā ist der höchste Tīrtha; und auch der große Fluss ist ein Tīrtha. Der Nārāyaṇa geweihte Tīrtha ist heilig, und der Tīrtha des Vāyu ist unübertroffen.
Verse 6
ज्ञानतीर्थं परं गुह्यं वाराहं तीर्थमुत्तमम् । यमतीर्थं यथापुण्यं तीर्थं संमूर्तिकं शुभम्
Das Jñāna-tīrtha ist höchst geheim; das Vārāha-tīrtha ist das erhabenste der heiligen Furten. Das Yama-tīrtha ist entsprechend verdienstvoll, und das Saṃmūrtika-tīrtha ist glückverheißend.
Verse 7
अग्नितीर्थं महाराज कलशेश्वरमुत्तमम् । नागतीर्थं सोमतीर्थं सूर्यतीर्थं तथैव च
O großer König, dort sind das Agni-tīrtha und der vortreffliche Kalaśeśvara; das Nāga-tīrtha, das Soma-tīrtha und ebenso das Sūrya-tīrtha.
Verse 8
पर्वताख्यं महागुह्यं मणिकर्ण्यमनुत्तमम् । घटोत्कचं तीर्थवरं श्रीतीर्थं च पितामहम्
(Ich werde schildern) Parvatākhya, das überaus geheime Tīrtha; Maṇikarṇī, das Unübertreffliche; Ghaṭotkaca, die beste der heiligen Furten; sowie Śrītīrtha und das Pitāmaha-Tīrtha.
Verse 9
गंगातीर्थं तु देवेशं ययातेस्तीर्थमुत्तमम् । कापिलं चैव सोमेशं ब्रह्मतीर्थमनुत्तमम्
„Dort sind das Gaṅgā-tīrtha und Deva-eśa; die vortreffliche heilige Furt des Yayāti; ebenso das Kāpilā-Tīrtha und Someśa; und das unvergleichliche Brahma-tīrtha.“
Verse 10
तत्र लिंगं पुराणीयं स्थातुं ब्रह्मा यथागतः । तदानीं स्थापयामास विष्णुस्तल्लिंगमैश्वरम्
Dort kam Brahmā, wie es bestimmt war, damit das uralte Liṅga errichtet werde. In eben jener Stunde setzte Viṣṇu dieses göttliche, herrscherliche Liṅga ein.
Verse 11
तत्र स्नात्वा समागम्य ब्रह्मा प्रोवाच तं हरिम् । मयानीतमिदं लिंगं कस्मात्स्थापितवानसि
Nachdem er dort gebadet und zu ihm gekommen war, sprach Brahmā zu Hari: „Dieses Liṅga habe ich herbeigebracht — warum hast du es aufgerichtet und eingesetzt?“
Verse 12
तमाह विष्णुस्त्वत्तोऽपि रुद्रे भक्तिर्दृढा मम । तस्मात्प्रतिष्ठितं लिगं नाम्ना तव भविष्यति
Viṣṇu sprach: „O Rudra, meine Bhakti zu dir ist noch fester als die deine (zu mir). Darum wird das errichtete Liṅga künftig nach deinem Namen bekannt sein.“
Verse 13
भूतेश्वरं तथा तीर्थं तीर्थं धर्मसमुद्भवम् । गंधर्वतीर्थं सुशुभं वाह्नेयं तीर्थमुत्तमम्
Ebenso gibt es die heilige Furt namens Bhūteśvara; das Tīrtha Dharma-samudbhava; das herrlich leuchtende Gandharva-tīrtha; und das vortreffliche Vāhneya-tīrtha.
Verse 14
दौर्वासिकं व्योमतीर्थं चंद्रतीर्थं युधिष्ठिर । चिंतांगदेश्वरं तीर्थं पुण्यं विद्याधरेश्वरम्
O Yudhiṣṭhira, (dort sind) Daurvāsika, das Vyoma-tīrtha und das Candra-tīrtha; ebenso die heilige Furt Cintāṅgadeśvara — wahrlich verdienstvoll — und Vidyādhareśvara.
Verse 15
केदारतीर्थमुग्राख्यं कालंजरमनुत्तमम् । सारस्वतं प्रभासं च रुद्रकर्णह्रदं शुभम्
Das Kedāra-tīrtha, bekannt als Ugra; das unvergleichliche Kālañjara; Sārasvata und Prabhāsa; und der glückverheißende See namens Rudrakarṇa — heilige Stätten, die man aufsuchen und im Herzen bewahren soll.
Verse 16
कोकिलाख्यं महातीर्थं तीर्थं चैव महालयम् । हिरण्यगर्भं गोप्रेक्षं तीर्थं चैवमनुत्तमम्
(Dort ist) das große Tīrtha namens Kokilākhya; ebenso der heilige Ort Mahālaya; ferner Hiraṇyagarbha und Goprekṣa — jedes ein unvergleichliches Tīrtha.
Verse 17
उपशांतं शिवं चैव व्याघ्रेश्वरमनुत्तमम् । त्रिलोचनं महातीर्थं लोकार्कं चोत्तराह्वयम्
(Dort sind) Upāśānta und auch Śiva; der unvergleichliche Vyāghreśvara; Trilocana; das große Tīrtha (Mahātīrtha); Lokārka; und das Tīrtha namens Uttara.
Verse 18
कपालमोचनं तीर्थं ब्रह्महत्याविनाशनम् । शुक्रेश्वरं महापुण्यमानंदपुरमुत्तमम्
Kapālamocana ist ein heiliges Tīrtha, das die Sünde der brahma-hatyā (die Tötung eines Brāhmaṇa) vernichtet. Śukreśvara — Ānandapura, die vortreffliche Stadt — ist von höchstem Verdienst.
Verse 19
एवमादीनि तीर्थानि वाराणस्यां स्थितानि वै । न शक्यं विस्तराद्वक्तुं कल्पकोटिशतैरपि
So liegen diese und viele andere Tīrthas wahrlich in Vārāṇasī; selbst in Hunderten von Krores von Kalpas wäre es unmöglich, sie in voller Ausführlichkeit zu schildern.
Verse 37
इति श्रीपाद्मे महापुराणे स्वर्गखंडे वाराणसीमाहात्म्ये सप्तत्रिंशोऽध्यायः
So endet das siebenunddreißigste Kapitel, die „Herrlichkeit von Vārāṇasī“, im Svarga-khaṇḍa des Śrī Padma Mahāpurāṇa.