HomeMatsya PuranaAdh. 15Shloka 42
Previous Verse
Next Verse

Matsya Purana — Pitṛ Worlds, Shloka 42

शान्तात्मानः शौचपराः सततं प्रियवादिनः भक्तानुरक्ताः सुखदाः पितरः पूर्वदेवताः //

śāntātmānaḥ śaucaparāḥ satataṃ priyavādinaḥ bhaktānuraktāḥ sukhadāḥ pitaraḥ pūrvadevatāḥ //

Die Pitṛs (heiligen Ahnen) sind von ruhigem Geist, der Reinheit ergeben, stets von liebenswürdiger Rede, den Frommen zugetan und Spender des Glücks; sie sind die uralten Gottheiten der frühen Zeit.

śānta-ātmānaḥserene-minded/peaceful-souled
śānta-ātmānaḥ:
śauca-parāḥintent on purity/cleanliness
śauca-parāḥ:
satatamalways/continually
satatam:
priya-vādinaḥspeakers of pleasing words
priya-vādinaḥ:
bhakta-anuraktāḥattached to/affectionate toward devotees
bhakta-anuraktāḥ:
sukha-dāḥgivers of happiness/comfort
sukha-dāḥ:
pitaraḥthe Pitṛs/forefathers
pitaraḥ:
pūrva-devatāḥformer/primeval deities, ancient gods
pūrva-devatāḥ:
Lord Matsya (in instruction to Vaivasvata Manu)
Pitaraḥ (Pitṛs)Bhakta (devotee)
PitrsShraddhaDharmaPurityAncestralRites

FAQs

It does not describe Pralaya directly; it defines the Pitṛs as ancient divine beings who continue to support cosmic and familial order by blessing the devoted.

It supports the householder (and king as exemplar) in maintaining śauca (purity), respectful speech, and Pitṛ-tarpaṇa/śrāddha—since the Pitṛs are portrayed as responsive to devotion and as givers of well-being.

The emphasis is ritual: purity (śauca), devotional attitude, and proper conduct are presented as key conditions for receiving Pitṛ blessings—core principles underlying śrāddha and ancestral offerings.