Adhyaya 31 — Naimittika and Related Śrāddha Rites: Sapiṇḍīkaraṇa, Eligibility, Timing, and Procedure
इत्येष मुनभिः प्रोक्तः सम्बन्धः साप्तपौरुषः ।
यजमानात् प्रभृत्यूर्ध्वमनुलेपभुजस्तथा ॥
ity eṣa munabhiḥ proktaḥ sambandhaḥ sāptapauruṣaḥ | yajamānāt prabhṛty ūrdhvam anulepabhujas tathā ||
So ist diese Sieben-Personen-Beziehung (sāptapauruṣa sambandha) von den Weisen verkündet worden; und oberhalb des Yajamāna (über ihn hinaus) gibt es ebenso solche, die durch ‘anulepa’ (einen weiteren Restanteil) teilhaben.
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "dharma", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
Tradition sets pragmatic bounds: the sages define a workable lineage-scope for obligations, while acknowledging that ritual effects can extend outward in diminishing degrees.
Dharma-ācāra instruction; not pañcalakṣaṇa.
‘Anulepa’ indicates subtle continuity: beyond explicit recipients, the rite leaves a trace-benefit that percolates through the broader ancestral field.