Shloka 4
सहि शादद्धतं द्रोणं द्रोणपुत्रं च षड् रथान् | सूतपुत्रं च भीष्मं च चकार विमुखाउछरै:,उसीने कृपाचार्य, द्रोणाचार्य, अश्वत्थामा, कर्ण, भीष्म और दुर्योधन--इन छहों महारथियोंको अपने बाणोंसे मारकर युद्धसे भगा दिया। वहाँ जैसे यूथयति गजराज अपने झुंडके हाथियोंसहित भागा जाता हो, उसी प्रकार दुर्योधन और विकर्ण आदि राजपुत्र भयभीत होकर भागने लगे; तब उस महाबली देवपुत्रने दुर्योधनसे कहा--
sa hi śarāhataṁ droṇaṁ droṇaputraṁ ca ṣaḍ rathān | sūtaputraṁ ca bhīṣmaṁ ca cakāra vimukhān śaraiḥ ||
Uttara sprach: „Er war es, der sie mit seinen Pfeilen traf und Droṇa und Droṇas Sohn (Aśvatthāmā) sowie die sechs großen Wagenkämpfer—darunter Karṇa, der Sohn eines Wagenlenkers, und auch Bhīṣma—vom Schlachtfeld zurücktrieb und zum Rückzug zwang.“
उत्तर उवाच
Educational Q&A
Even in war, power is to be guided by dharma: the superior warrior uses skill and measured force to stop wrongdoing and protect others, not to gratify hatred. The verse praises victory that compels retreat rather than needless slaughter.
Uttara recounts how the hero (Arjuna, though concealed in the Virāṭa court) struck famed Kaurava champions with arrows and made them turn back from battle, emphasizing the rout of even the most celebrated warriors.