Shloka 28
तथैव सूतै: सह मागधैश्न नान्दीवाद्या: पणवास्तूर्यवाद्या: । पुराद् विराटस्य महाबलस्य प्रत्युद्ययु: पुत्रमनन्तवीर्यम्,वैशम्पायनजी कहते हैं--राजन्! राजाकी इस आज्ञाको सुनकर बहुमूल्य वेशभूषासे सुशोभित सौभाग्यवती तरुणी स्त्रियों, सूत, मागध और बंदीजनोंसहित समस्त पुरवासी, हाथोंमें मांगलिक वस्तुएँ लेकर भेरी, तूर्य, शंख तथा पणव आदि मांगलिक बाजे साथ लिये महाबली विराटके अनन्त पराक्रमी पुत्र उत्तरकी अगवानी करनेके लिये नगरसे बाहर गये
tathaiva sūtaiḥ saha māgadhaiś ca nāndīvādyāḥ paṇavās tūryavādyāḥ | purād virāṭasya mahābalasya pratyudyayuḥ putram anantavīryam ||
Vaiśampāyana sprach: Ebenso zogen, zusammen mit den Sūtas und den Māgadhas, unter glückverheißenden Klängen—Paṇavas und anderen Tūrya‑Tönen—die Menschen aus der Stadt des mächtigen Königs Virāṭa hinaus, um seinen Sohn Uttara zu begrüßen, dessen Tapferkeit man für grenzenlos hielt.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic social order expressed through proper royal etiquette: honoring leadership publicly, using auspicious rites and communal participation to affirm stability, respect, and collective responsibility.
Citizens of Virāṭa’s city—along with court bards and heralds—go out with ceremonial music to welcome Virāṭa’s son Uttara, marking a formal reception and a public celebration of the prince.