Shloka 18
पाण्डवपरिचयः—विराटसभायां प्रकाशनम्
Identification of the Pāṇḍavas in Virāṭa’s Court
दुर्भद्य धनुषवाले अर्जुन भीष्मको युद्धभूमिमें छोड़कर और उनके सारथिको बाणोंसे बींधकर रथोंके घेरेसे बाहर जा खड़े हुए। उस समय वे बादलोंको छिल्न-भिन्न करके प्रकाशित होनेवाले सूर्यदेवकी भाँति शोभा पा रहे थे
Durabhya-dhanuṣavāle Arjunaḥ Bhīṣmakaṃ yuddhabhūmau tyaktvā, tasya sārathiṃ ca bāṇaiḥ viddhvā, rathānāṃ gherāt bahiḥ gatvā tiṣṭhati sma. Tadā sa meghān chinna-bhinna-kṛtvā prakāśamānaḥ sūryadeva iva śobhāṃ prāpa.
Vaiśampāyana sprach: Arjuna, schwer anzugreifen und mächtig mit dem Bogen, ließ Bhīṣma auf dem Schlachtfeld zurück; und nachdem er dessen Wagenlenker mit Pfeilen durchbohrt hatte, trat er aus dem umschließenden Ring der Wagen heraus und stellte sich abseits. In jenem Augenblick strahlte er wie die Sonne, die die Wolken durchbricht und erhellt — ein Bild für seine entschlossene Kampfkraft und für die moralische Schwere des Gefechts, in dem Können und Entschlossenheit den Weg der Pflicht bestimmen.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights decisive action and mastery in a dharma-governed battle: a warrior must act with clarity and resolve, overcoming obstacles like the sun breaking through clouds, while recognizing the grave ethical weight of violence even when performed as duty.
Arjuna disengages from Bhīṣmaka on the battlefield, strikes Bhīṣmaka’s charioteer with arrows, and moves beyond the surrounding chariot formation to stand outside it; his radiance is compared to the sun emerging through torn clouds.