Shloka 5
उत्तरो जयमावेदयति—विराटस्य हर्षः, द्यूतनिषेधः
Uttara’s Victory Report—Virāṭa’s Rejoicing and the Counsel Against Gambling
शरौघान् सम्यगस्यन्तो जीमूता इव वार्षिका: । ववर्षु: शरवर्षाणि पातयन्तो धनंजयम्,यह देख कृपाचार्य, कर्ण तथा रथियोंमें श्रेष्ठ आचार्य द्रोण--ये महापराक्रमी धनंजयको (चारों ओरसे) घेरकर अपने महान् धनुषोंसे उनपर राशि-राशि बाणोंका खूब जमकर प्रहार करने लगे। ये तीनों महारथी धनंजयको मार गिरानेकी इच्छासे वर्षाकालके मेघोंकी भाँति सायकोंकी वर्षा कर रहे थे
śaraughān samyag asyanto jīmūtā iva vārṣikāḥ | vavarṣuḥ śaravarṣāṇi pātayanto dhanañjayam ||
Vaiśampāyana sprach: „Mit vollkommener Treffsicherheit entließen sie Pfeilsalven, gleich regenbringenden Monsunwolken, und gossen Schauer von Geschossen herab, die Dhanañjaya trafen. Als sie dies sahen, umringten Kṛpācārya, Karṇa und Droṇa—die Vordersten unter den Wagenkriegern—den mächtigen Dhanañjaya von allen Seiten und, entschlossen ihn zu stürzen, bedrängten sie ihn unablässig mit großen Bögen, indem sie Pfeile niederregnen ließen wie die Wolken der Regenzeit.“
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the intensity of righteous warfare and the disciplined mastery of arms: even great heroes face overwhelming force, and steadfastness under pressure is part of kṣatriya-dharma. Ethically, it underscores how intent (to bring down an opponent) and coordinated action can magnify violence, reminding readers that power and skill must be governed by dharma.
Kṛpa, Karṇa, and Droṇa—leading chariot-warriors—encircle Dhanañjaya (Arjuna) and unleash concentrated volleys of arrows. Their attack is compared to monsoon clouds pouring rain, emphasizing the sheer volume and relentlessness of the assault.