Shloka 11
उत्तरो जयमावेदयति—विराटस्य हर्षः, द्यूतनिषेधः
Uttara’s Victory Report—Virāṭa’s Rejoicing and the Counsel Against Gambling
यथा वर्षति पर्जन्ये विद्युद् विभ्राजते दिवि । द्योतयन्ती दिश: सर्वा: पृथिवीं च समन््ततः,जैसे मेघके वर्षा करते समय आकाशमें बिजली चमक उठती है और वह सम्पूर्ण दिशाओं तथा पृथ्वीको भी सब ओरसे प्रकाशित कर देती है, उसी प्रकार बाणोंकी वर्षा करते हुए गाण्डीव धनुषने दसों दिशाओंको सम्पूर्णतया आच्छादित कर दिया। जनमेजय! उस समय वहाँ हाथीसवार और रथी आदि सब सैनिक मोहित ([मूर्च्छित) हो रहे थे
vaiśampāyana uvāca | yathā varṣati parjanye vidyud vibhrājate divi | dyotayantī diśaḥ sarvāḥ pṛthivīṃ ca samantataḥ |
Vaiśampāyana sprach: „Wie, wenn die Regenwolke sich ergießt, der Blitz am Himmel aufflammt und alle Himmelsrichtungen und die Erde ringsum erhellt—so schien auch, als ein Pfeilregen losbrach, der Gāṇḍīva die zehn Richtungen gänzlich zu bedecken. O Janamejaya, da wurden die Elefantenreiter, die Wagenkämpfer und das übrige Heer dort von Bestürzung und Ohnmacht ergriffen.“
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how overwhelming martial power, when unleashed, can dazzle and disorient an entire army—suggesting an ethical reminder that force has psychological consequences beyond physical harm, and that kṣatriya prowess must be governed by discernment and purpose.
Vaiśampāyana describes a battlefield moment in which the release of arrows is compared to lightning during rainfall; the effect is so intense that the ten directions seem covered, and the opposing soldiers—elephant-riders and charioteers among them—become bewildered and faint.