Shloka 13
Bhīṣma–Arjuna Strategic Engagement at Virāṭa’s Frontier (भीष्मार्जुनयुद्धम्)
तौ समाजघ्नतुर्वीरावन्योन्यं पुरुषर्षभौ । शरैराशीविषाकारैज्वलद्धिरिव पन्नगै:,वे दोनों पुरुषसिंह वीर विषधर सर्पके समान आकारवाले जलते हुए-से बाणोंद्वारा एक-दूसरेको चोट पहुँचाने लगे
tau samājaghnatur vīrāv anyonyaṁ puruṣarṣabhau | śarair āśīviṣākārair jvaladdhir iva pannagaiḥ ||
Vaiśampāyana sprach: Jene beiden Helden, Stiere unter den Männern, schlugen aufeinander ein. Jeder verwundete den anderen mit Pfeilen, die zu lodern schienen, geformt wie giftige Schlangen. Die Szene betont die erbitterte Gegenseitigkeit der Schlacht: Tapferkeit zeigt sich im unablässigen Angriff, und im kṣatriya-Dharma entstehen Mut und Verwundung zugleich in ein und derselben Tat.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya ideal of fearless engagement in combat while also revealing the ethical tension of warfare: mutual valor manifests as mutual injury, and the narrative invites reflection on duty performed amid destructive consequences.
Two eminent warriors are locked in a direct exchange, striking each other with arrows described through vivid serpent-and-fire imagery, emphasizing the intensity and danger of the duel.