Arjuna’s Approach, Drona’s Recognition, and the Turning of the Cattle (अर्जुनागमनम्, द्रोणवाक्यम्, गोगमनिवृत्तिः)
शत्रुकी ध्वजामें निवास करनेवाले भूतगण भी मुझसे मारे जाकर जब चारों दिशाओंमें भागने लगेंगे, उस समय उनके हाहाकारका शब्द स्वर्गलोकतक पहुँच जायगा ।। अद्य दुर्योधनस्याहं शल्यं हृदि चिरस्थितम् | समूलमुद्धरिष्यामि बीभत्सुं पातयन् रथात्
adya duryodhanasyāhaṃ śalyaṃ hṛdi cirasthitam | samūlam uddhariṣyāmi bībhatsuṃ pātayan rathāt ||
Karna sprach: „Wenn die Wesen, die auf dem Banner des Feindes wohnen, von mir erschlagen werden und in die vier Himmelsrichtungen fliehen, wird ihr Wehgeschrei bis in den Himmel dringen. Und noch heute werde ich den Dorn, der lange im Herzen Duryodhanas steckt, mitsamt der Wurzel herausreißen—indem ich Bībhatsu (Arjuna) niederstrecke und ihn von seinem Wagen stürze.“
कर्ण उवाच
The verse highlights how inner afflictions—here, envy and wounded pride—are treated as a ‘thorn in the heart’ that one seeks to remove through external violence. It implicitly warns that when honor and rivalry dominate judgment, ethical clarity (dharma) is easily eclipsed by personal vendetta.
Karna boasts that he will eliminate Duryodhana’s long-standing anguish by defeating Arjuna in battle, specifically by making him fall from his chariot—an image of decisive martial humiliation and victory.