Shloka 17
Omens in the Kuru Host and Droṇa’s Recognition of Arjuna (क्लीबवेषधारी पार्थ-परिज्ञानम्)
पृथिवीमजयत् कृत्स्नां कुन्तीपुत्रो धनंजय: । ध्री त्वां समाचष्टे सा हि जानाति पाण्डवान्,राजकुमार उत्तरने बृहन्नलाको दूरसे ही देखकर इस प्रकार कहा--“बृहन्नले! अर्जुनने तुम्हें सारथि बनाकर खाण्डववनमें अग्निको तृप्त किया था। इतना ही नहीं, कुन्तीपुत्र धनंजयने तुम-जैसे सारथिके सहयोगसे ही समूची पृथ्वीपर विजय पायी है।' तुम्हारे विषयमें यह बात सैरन्ध्री कह रही थी, क्योंकि वह पाण्डवोंको अच्छी तरह जानती है
vaiśampāyana uvāca |
pr̥thivīm ajayat kr̥tsnāṁ kuntīputro dhanañjayaḥ |
dhr̥t tvāṁ samācaṣṭe sā hi jānāti pāṇḍavān |
Vaiśampāyana sprach: „Dhanañjaya (Arjuna), der Sohn Kuntīs, hat die ganze Erde bezwungen. Dhṛtā ist es, die so von dir spricht, denn sie kennt die Pāṇḍava wahrhaftig.“ Im Zusammenhang erinnert sich Uttara, als er Bṛhannalā aus der Ferne sieht, an Arjunas berühmte Taten—etwa daran, wie er im Khāṇḍava-Wald Agni mit Hilfe eines sārathi zufriedenstellte—und stützt sich auf diesen Ruf, um sich in der Furcht zu sammeln und zu bestärken, indem er sich auf glaubwürdiges Zeugnis einer Kennerin der Pāṇḍava beruft.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage highlights how credible testimony and well-known virtue/valor can steady wavering resolve: Uttara’s appeal rests on Arjuna’s established reputation and on the authority of one who truly knows the Pāṇḍavas, suggesting that right action in crisis is strengthened by trustworthy knowledge rather than panic.
During the Virāṭa episode, Uttara sees Bṛhannalā (Arjuna in disguise) and speaks of Arjuna’s past feats—conquering the earth and aiding Agni in the Khāṇḍava forest—citing Dhṛtā/Sairandhrī’s words as proof, in order to encourage cooperation and confidence as events move toward the impending confrontation.