Shloka 49
Virāṭa-parva Adhyāya 33 — Kuru Cattle-Raid and Matsya Mobilization (भूमिंजय-प्रेरणा)
पदा मूर्थ्नि महाबाहु: प्राहरद् विलपिष्यत: । तस्य जानुं ददौ भीमो जघ्ने चैनमरत्निना | स मोहमगमद् राजा प्रहारवरपीडित:,इससे सुशर्मा विलाप करने लगा। उस समय भीमने उसके मस्तकपर लात मारी और उसके पेटको घुटनोंसे दबाकर ऐसा घूँसा मारा कि उसके भारी आघातसे पीड़ित होकर राजा सुशर्मा मूर्च्छित हो गया
vaiśampāyana uvāca | padā mūrdhni mahābāhuḥ prāharad vilapiṣyataḥ | tasya jānuṃ dadau bhīmo jaghne cainam aratninā | sa moham agamad rājā prahāravarapīḍitaḥ |
Vaiśampāyana sprach: Während Suśarmā klagend aufschrie, traf ihn Bhīma, der Mächtigarmige, mit dem Fuß am Kopf; dann drückte er ihn mit dem Knie nieder und schlug ihn auch mit dem Unterarm. Von der Wucht dieser Hiebe überwältigt, vom Stoß der Schläge gepeinigt, sank König Suśarmā ohnmächtig zu Boden.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Within the battlefield frame of kṣatriya-dharma, the verse highlights how violent intent and confrontation can swiftly rebound upon the aggressor; strength and resolve, when deployed in war, bring immediate and unavoidable consequences.
During the combat episode in Virāṭa Parva, Bhīma overwhelms King Suśarmā: he kicks him on the head, pins/presses him with his knee, and strikes him with his forearm, causing Suśarmā to faint from the heavy blows.