Shloka 31
Virāṭa-parva Adhyāya 22 — Draupadī’s Abduction Attempt and Bhīma’s Suppression of the Kīcakas
भीमसेन बोले--वरारोहे! तुम्हारा स्वागत है; क्योंकि तुमने मुझे प्रिय संवाद सुनाया है। सुन्दरी! मैं इस कार्यमें दूसरे किसीको सहायक बनाना नहीं चाहता ।। या मे प्रीतिस्त्वया55ख्याता कीचकस्य समागमे । हत्वा हिडिम्बं सा प्रीतिर्ममासीद् वरवर्णिनि,वरवर्णिनि! कीचकसे मिलनेके लिये तुमने जो शुभ संवाद दिया है और इसे सुनकर मुझे जितनी प्रसन्नता हुई है, ऐसी प्रसन्नता मुझे हिडिम्बासुरको मारकर प्राप्त हुई थी
bhīmasena uvāca—varārohe! tava svāgataṃ; yat tvayā me priyaḥ saṃvādaḥ śrāvitaḥ. sundari! asmin kārye ’ham anyaṃ kaṃcid api sahāyaṃ na icchāmi. yā me prītis tvayā ākhyātā kīcakasya samāgame, hatvā hiḍimbaṃ sā prītir mama āsīd varavarṇini.
Bhīma sprach: „O edle Frau, sei willkommen. Du hast mir eine frohe Kunde gebracht, die mein Herz erfreut. O Schöne, in dieser Sache will ich keinen anderen als Helfer nehmen. Die Freude, die ich empfand, als ich von dir die Gelegenheit hörte, Kīcaka zu begegnen, ist dieselbe Freude, die ich einst nach der Erschlagung des Dämons Hidimba empfand.“
भीमसेन उवाच
Educational Q&A
When injustice threatens the vulnerable, righteous strength may be used decisively; Bhima frames his resolve as protective duty, refusing to dilute responsibility by involving others.
In the Virata court episode, Bhima responds to the lady’s message about arranging an encounter with Kichaka; he welcomes the news, insists on acting alone, and compares his present exhilaration to the triumph he felt after killing the rākṣasa Hidimba.