Shloka 3
द्रौपद्याः भीमसेन-प्रबोधनम्
Draupadī Awakens Bhīmasena
आहरन्तु च वस्त्राणि कौशिकान्यजिनानि च । मैं दासियोंको आज्ञा देता हूँ; वे तुम्हारे लिये सोनेके हार, शंखकी चूड़ियाँ, विभिन्न नगरोंमें बने हुए शुभ्र सुवर्णमय कर्णफूलके जोड़े, सुन्दर मणि-रत्नमय आभूषण, रेशमी साड़ियाँ तथा मृगचर्म आदि ले आवें |। अस्ति मे शयन दिव्यं त्वदर्थमुपकल्पितम् । एहि तत्र मया सार्ध पिबस्व मधुमाधवीम्,मैंने तुम्हारे लिये पहलेसे ही यह दिव्य शय्या बिछा रखी है। आओ, यहाँ मेरे साथ बैठकर मधुर माध्वीरसका पान करो
āharantu ca vastrāṇi kauśikāny ajināni ca | asti me śayanaṁ divyaṁ tvad-artham upakalpitam | ehi tatra mayā sārdhaṁ pibasva madhu-mādhavīm ||
Kīcaka befahl seinen Dienern, feine Gewänder und Tierfelle als Geschenke herbeizubringen, und prahlte, ein prächtiges Lager sei bereits für sie bereitet. Er drängte sie, mit ihm zu kommen, sich dicht zu ihm zu setzen und süßen, berauschenden Trank zu trinken.
कीचक उवाच
Educational Q&A
The verse highlights an ethical warning: wealth, luxury, and authority do not justify coercion. Kīcaka’s invitation—framed as gifts and pleasure—reveals adharma when desire becomes entitlement and power is used to pressure another person.
Kīcaka, influential in King Virāṭa’s court, commands attendants to bring costly items and claims he has prepared a luxurious bed. He presses the woman he desires (Draupadī in disguise as Sairandhrī) to come with him and drink intoxicants, escalating the harassment that will lead to confrontation and retribution.