Shloka 13
Akṣa-hṛdaya-dāna and Phalāśruti of the Nalopākhyāna (अक्षहृदयदानम् / नलोपाख्यान-फलश्रुतिः)
दिष्ट्या च प्रियसे राजन् सदारोउद्य महाभुज | धनेनानेन वै भेमी जितेन समलंकृता,“महाबाहु नरेश! सौभाग्यसे तुम पत्नीसहित अभी जीवित हो। इसी धनको जीत लेनेपर दमयन्ती शृंगार करके निश्चय ही मेरी सेवामें उपस्थित होगी, ठीक उसी तरह, जैसे स्वर्गलोककी अप्सरा देवराज इन्द्रकी सेवामें जाती है। नैषध! मैं प्रतिदिन तुम्हारी याद करता हूँ और तुम्हारी राह भी देखा करता हूँ
Bṛhadaśva uvāca: Diṣṭyā ca priyase rājan sadāro ’dya mahābhuja | dhanena anena vai bhīmī jitena samalaṅkṛtā ||
Bṛhadaśva sprach: „Glück dir, o König mit mächtigen Armen: Heute lebst du noch, zusammen mit deiner Gemahlin. Wenn ich diesen Reichtum gewonnen habe, wird Damayantī sich gewiss schmücken und kommen, um mir zu dienen, wie die Apsaras im Himmel Indra, dem Herrn der Götter, dienen.“
बृहदश्चव उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes gratitude for survival and the moral hope of restoration: even after calamity, rightful effort and providence can reunite spouses and re-establish dignity, with service and loyalty portrayed as virtues rather than mere dependence.
Bṛhadaśva addresses Nala, rejoicing that he is alive with his wife. He speaks of wealth to be won and suggests that, once obtained, Damayantī will adorn herself and come in attendance—using the comparison of an apsaras serving Indra to convey honor, splendor, and renewed status.