Lokapāla-samāgamaḥ—Arjuna Receives Astras from the World-Guardians
Book 3, Chapter 42
त्वत्प्रसादात् सदा शैल ब्राह्मणा: क्षत्रिया विश: । स्वर्ग प्राप्ताश्चरन्ति सम देव: सह गतव्यथा:,“गिरिराज! तुम्हारे कृपाप्रसादसे सदा कितने ही ब्राह्मण, क्षत्रिय और वैश्य स्वर्गमें जाकर व्यथारहित हो देवताओंके साथ विचरते हैं
tvatprasādāt sadā śaila brāhmaṇāḥ kṣatriyā viśaḥ | svargaṃ prāptāś caranti samaṃ devaiḥ saha gatavyathāḥ ||
Vaiśampāyana sprach: „O Berg, durch deine gnädige Gunst gelangen viele Brahmanen, Kshatriyas und Vaishyas immer wieder in den Himmel und wandeln dort, frei von Leid, in der Gemeinschaft der Götter.“
वैशम्पायन उवाच
The verse emphasizes that sacred places or revered beings can become instruments of spiritual uplift: through their ‘prasāda’ (grace), people of different social duties (varṇas) may attain heavenly reward and freedom from suffering, highlighting the ethical value of reverence, right conduct, and merit-bearing association.
Vaiśampāyana, narrating the episode, addresses a mountain and praises its beneficent power: because of that mountain’s favor, many people—Brahmins, Kshatriyas, and Vaiśyas—reach heaven and dwell there happily with the gods, free from affliction.