Shloka 35
Śiva Grants the Pāśupata Astra (Pāśupata-Śastra Upadeśa) | शिवेन पाशुपतास्त्रदानम्
सव्यसाचिन् महाबाहो पूर्वदेव सनातन । सहास्माभिर्भवाउ्छान्त: पुराकल्पेषु नित्यश:,“सव्यसाचिन्! महाबाहो! पुरातन देव! सनातनपुरुष! पूर्वकल्पोंमें मेरे साथ तुमने सदा तपके द्वारा परिश्रम उठाया है। नरश्रेष्ठ) आज तुम्हें देखकर यह दिव्यास्त्र प्रदान करता हूँ। महाबाहो! इसके द्वारा तुम दुर्जय मानवेतर प्राणियोंको भी जीत लोगे
Vaiśampāyana uvāca: Savyasācin mahābāho pūrvadeva sanātana | sahāsmābhir bhavaucchāntaḥ purākalpeṣu nityaśaḥ ||
Vaiśampāyana sprach: „O Savyasācin, du Mächtigarmiger — uralter Gott, ewiges Wesen! In früheren Weltzeitaltern hast du stets mit uns Askese und Mühsal ertragen. Darum verleihe ich dir, da ich dich heute sehe, diese göttliche Waffe. Durch ihre Kraft, o Mächtigarmiger, wirst du selbst jene nichtmenschlichen Wesen bezwingen, die sonst schwer zu überwinden sind.“
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Spiritual discipline (tapas) and steadfast merit accumulated over long periods become the ethical basis for receiving divine empowerment; power is portrayed as a trust granted to the worthy, not merely seized.
The narrator reports a divine address to Arjuna (Savyasācin), recalling his ancient association and austerities, and then granting him a divine weapon with which he can defeat even formidable non-human adversaries.