Shloka 52
Ajñātavāsa-saṅkalpaḥ — Yudhiṣṭhira’s Resolve and Dhaumya’s Exempla on Concealment
सावित्रयुवाच न ते5पवर्ग: सुकृताद् विनाकृत- स्तथा यथान्येषु वरेषु मानद । वरं वृणे जीवतु सत्यवानयं यथा मृता होवमहं पतिं विना,सावित्रीने कहा--मानद! आपने मुझे जो पुत्र-प्राप्तिका वर दिया है, वह पुण्यमय दाम्पत्य-संयोगके बिना सफल नहीं हो सकता। अन्य वरोंकी जैसी स्थिति है, वैसी इस अन्तिम वरकी नहीं है। इसलिये मैं पुनः: यह वर माँगती हूँ कि ये सत्यवान् जीवित हो जायाँ; क्योंकि इन पतिदेवताके बिना मैं मरी हुईके ही समान हूँ
Sāvitrī uvāca: na te ’pavargaḥ sukṛtād vinākṛtaḥ, tathā yathāny eṣu vareṣu mānada. varaṃ vṛṇe jīvatu Satyavān ayaṃ, yathā mṛtā ’ham iva ahaṃ patiṃ vinā.
Sāvitrī sprach: „O Spender der Ehre, der Segen, den du mir gewährt hast — Nachkommenschaft — kann ohne das verdienstvolle Band einer rechtschaffenen Ehe keine Frucht tragen. Dieser letzte Segen ist nicht wie die anderen. Darum wähle ich ihn erneut: Satyavān soll leben. Denn ohne meinen Herrn bin ich dem Tode gleich.“
यम उवाच