Shloka 8
Kuntī–Sūrya-saṃvāda: Autonomy, Reputation, and the Promise of Karṇa
ततो विभीषण: पार्थ राममिक्ष्वाकुनन्दनम् । उवाच विज्वरं दृष्टवा कृताञ्जलिरिदं वच:,युधिष्ठिर! तदनन्तर विभीषणने इक्ष्वाकुकुलनन्दन श्रीरामचन्द्रजीको नीरोग एवं स्वस्थ देख हाथ जोड़कर इस प्रकार कहा--
tato vibhīṣaṇaḥ pārtha rāmam ikṣvāku-nandanam | uvāca vijvaraṃ dṛṣṭvā kṛtāñjalir idaṃ vacaḥ |
Da sprach Vibhīṣaṇa, als er Rāma —die Zierde des Ikṣvāku-Geschlechts— fieberfrei und völlig genesen sah, mit gefalteten Händen zu ihm. Hier berichtet Mārkaṇḍeya dem Yudhiṣṭhira von einem Augenblick ehrfürchtigen Rates: Wenn ein gerechter Herrscher vom Leiden befreit wird, ziemen sich Dankbarkeit, Demut und Worte, die von Hingabe und Dharma geleitet sind.
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethic of humility and devotion: when one beholds a righteous person restored from suffering, the fitting response is respectful gratitude (añjali) and dharma-aligned speech, recognizing virtue and divine support rather than personal pride.
Mārkaṇḍeya recounts to Yudhiṣṭhira that Vibhīṣaṇa, seeing Rāma healthy and free from distress, approaches with folded hands and begins to speak—setting up Vibhīṣaṇa’s forthcoming words of reverence and counsel.